6. Bab
يَا مَنْ تَوَاضَعَ كُلُّ شَىْءٍ لِعَظَمَتِهِ
Yâ Men tevâda’a küllü şey’in li’azametih
Ey azametine her şeyin boyun eğdiği,
يَا مَنِ اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَىْءٍ لِقُدْرَتِهِ
Yâ Meni’stesleme küllü şey’in likudratih
Ey kudretine her şeyin teslim olduğu,
يَا مَنْ ذَلَّ كُلُّ شَىْءٍ لِعِزَّتِهِ
Yâ Men zelle küllü şey’in li’izzetih
Ey izzetine karşı her şeyin zelîl olduğu,
يَا مَنْ خَضَعَ كُلُّ شَىْءٍ لِهَيْبَتِهِ
Yâ Men hada’a küllü şey’in liheybetih
Ey heybetine her şeyin itaat ettiği,
يَا مَنِ انْقَادَ كُلُّ شَىْءٍ لِمُلْكَتِهِ
Yâ Meni’nkâde küllü şey’in limülketih
Ey saltanatına karşı her şeyin inkıyat ettiği,
يَا مَنْ دَانَ كُلُّ شَىْءٍ مِنْ مَخَافَتِهِ
Yâ Men dâne küllü şey’in min mehâfetih
Ey korkusundan her şeyin kendisine boyun eğdiği,
يَا مَنِ انْشَقَّتِ الْجِبَالُ مِنْ خَشْيَتِهِ
Yâ Meni’nşakkati’l-cibâlü min haşyetin
Ey korkusundan dağların yarıldığı ve parçalandığı,
يَا مَنْ قَامَتِ السَّمٰوَاتُ بِاَمْرِهِ
Yâ Men kâmeti’s-semâvâtü bi emrih
Ey emriyle göklerin ayakta durduğu,
يَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْاَرْضُ بِاِذْنِهِ
Yâ Meni’stekarrati’l-ardu bi iznih
Ey izniyle yerin karar kıldığı,
يَا مَنْ لَا يَعْتَدِى عَلىٰٓ اَهْلِ مَمْلَكَتِهِ
Yâ Men lâ yâ’tedî ‘alâ ehli memleketih
Ey memleketinin ahâlisine zulmetmeyen,
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦﴾
Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne hallisnâ mine’n-nâr.
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok. Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.