61. Bab

1. يَا مَنْ يُقَلِّبُ الَّيْلَ وَ النَّهَارَ

   Yâ Men yükallibü’l-leyle ve’n-nehâr

   Ey gece ve gündüzü peş peşe değiştiren,

2. يَا مَنْ خَلَقَ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورَ

   Yâ Men Halaka’z-zulümâti ve’n-nûr

   Ey karanlıkları ve nûru yaratan,

3. يَا مَنْ جَعَلَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ

   Yâ Men ce’ale’z-zılle ve’l-harur

   Ey gölgeleri ve harâreti meydana getiren,

4. يَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ

   Yâ Men sehhara’s-semse ve’l-kamer

   Ey güneş ve aya boyun eğdiren,

5. يَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَيٰوةَ

   Yâ Men haleka’l-mevte ve’l-hayah

   Ey ölümü ve hayatı yaratan,

6. يَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ

   Yâ Men lehü’l-halku ve’l-emr

   Ey yaratmak ve emretmek Kendisine âit olan,

7. يَا مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَدًا

   Yâ Men lem yettehiz sâhibeten velâ veledâ

   Ey eş ve evlât edinmeyen,

8. يَا مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِى الْمُلْكِ

   Yâ Men lem yekûn lehû şerikim fi’l-mülk

   Ey mülkünde hiçbir şerîki olmayan,

9. يَا مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ

   Yâ Men lem yekûn lehû veliyyün mine’z-züll

   Ey zilletten münezzeh olduğu için dosta ihtiyacı olmayan,

10. يَا مَنْ لَهُ الْحَوْلُ وَ الْقُوَّةُ

    Yâ men lehü’l-havlü ve’l-kuvveh

    Ey havl ve kuvvet kendisine âit olan,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦١﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ enteİ-emâ-ne’l-emâne neccinâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.