62. Bab

1. يَا مَنْ يَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِيدِينَ

   Yâ Men ya’lemü mürâde’l-mürîdîn

   Ey Kendisini arzulayanların murâdını bilen,

2. يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَٓائِجَ السَّٓائِلِينَ

   Yâ Men yemlikü havaice’s-sâilîn

   Ey Kendisinden dilekte bulunanların ihtiyaç duyduklarına sahip olan,

3. يَا مَنْ يَسْمَعُ اَنِينَ الْوَالِهِينَ

   Yâ Men yesme’u enîne’l-valihîn

   Ey üzüntüsünden kendinden geçenlerin inlemelerini işiten,

4. يَا مَنْ يَرٰى بُكَٓاءَ الْخَٓائِفِينَ

   Yâ Men yerâ bükâe’l-hâifîn

   Ey Kendisinden korkarak ağlayanların ağlayışını gören,

5. يَا مَنْ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ

   Yâ Men ya’lemu damîra’s-sâmitîn

   Ey suskunların içinden geçenleri bilen,

6. يَا مَنْ يَرٰى نَدَمَ النَّادِمِينَ

   Yâ Men yerâ nedeme’n-nâdimîn

   Ey günahlarından pişmanlık duyanların nedâmetini gören,

7. يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّٓائِبِينَ

   Yâ Men yakbelü ‘uzre’t-tâibîn

   Ey tövbekârların özrünü kabul eden,

8. يَا مَنْ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ

   Yâ Men lâ yuslihu ‘amele’l-müfsidîn

   Ey fesatçıların işini düzeltmeyen,

9. يَا مَنْ لَا يُضِيعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

   Yâ Men lâ yudî’u ecra’l-muhsinîn

   Ey iyilik yapanların mükâfatını zâyi etmeyen,

10. يَا مَنْ لَا يَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ

    Yâ Men lâ yeb’udü an kulûbi’l-‘arifîn

    Ey Kendisini tanıyanların kalplerinden uzaklaşmayan,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦٢﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne neccinâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.