66. Bab

1. يَا مَنْ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ

   Yâ Men yühikku’l-hakka bikelimâtih

   Ey kelimeleriyle hakkın hak olduğunu gösteren,

2. يَا مَنْ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ

   Yâ Men lâ mü’akkibe lihukmih

   Ey hükmünü geri bıraktıracak kimse olmayan,

3. يَا مَنْ لَا رَٓادَّ لِقَضَٓائِهِ

   Yâ Men lâ radde likadâih

   Ey kazâsını geri çevirecek kimse olmayan,

4. يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ

   Yâ Men yehûlü beyne’l-mer’i ve kalbih

   Ey kişiye kalbinden daha yakın olan,

5. يَا مَنْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ

   Yâ Men yakbelü’t-tevbete an ‘ibâdih

   Ey kullarından tövbeyi kabul eden,

6. يَا مَنْ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا بِاِذْنِهِ

   Yâ Men lâ tenfe’u’ş-şefa’atü illâ biiznih

   Ey izni olmadan hiçbir şefaat fayda vermeyen,

7. يَا مَنِ السَّمٰوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ

   Yâ Meni’s-semâvâtü matviyyâtün biyemînih

   Ey bütün gökler kudretiyle dürülmüş olan,

8. يَا مَنْ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ

   Yâ Men hüve a’lemü bi men dalle ‘an sebîlih

   Ey yolundan sapanları en iyi bilen,

9. يَا مَنْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلَٓئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ

   Yâ Men yüsebbihu’r-ra’dü bihâmdi-hi ve’l-melâiketü min hîfetih

   Ey gök gürültüsünün hamd ederek, meleklerin de korkusuyla Kendisini tesbih ettiği,

10. يَا مَنْ يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِ

    Yâ Men yürsilü’r-riyâha büşran beyne yedey rahmetih

    Ey rahmetinin önünde rüzgârları müjdeci gönderen,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦٦﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne neccinâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.