43. Bab

1. يَا مَنْ هُوَ اِلَيْهِ يَهْرَبُ الْخَٓائِفُونَ

   Yâ Men hüve ileyhi yehrabü’l-hâifûn

   Ey korkanların kendisine kaçtığı,

2. يَا مَنْ هُوَ اِلَيْهِ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ

   Yâ Men hüve ileyhi yefze’u’l-müznibûn

   Ey günahkârların kendisine sığındığı,

3. يَا مَنْ هُوَ اِلَيْهِ يَقْصِدُ الْمُنِيبُونَ

   Yâ Men hüve ileyhi yaksıdü’l-münîbûn

   Ey tövbe edenlerin kendisine yöneldiği,

4. يَا مَنْ هُوَ اِلَيْهِ يَلْجَأُ الْعَاصُونَ

   Yâ Men hüve ileyhi yelceü’l-‘âsûn

   Ey âsilerin kendisine ilticâ ettiği,

5. يَا مَنْ هُوَ اِلَيْهِ يَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ

   Yâ Men hüve ileyhi yerğabü’z-zâhidûn

   Ey zahitlerin kendisine rağbet ettiği,

6. يَا مَنْ هُوَ فِيهِ يَطْمَعُ الْخَاطِؤُنَ

   Yâ Men hüve fîhi yatme’u’l-hâtıûn

   Ey hatâlıların kendisine ümit beslediği,

7. يَا مَنْ هُوَ يَسْتَاْنِسُ بِهِ الْمُرِيدُونَ ْ

   Yâ Men hüve yeste’nisü bihi’l-mürîdûn

   Ey kendisini arzulayanların onunla ünsiyet bulduğu,

8. يَا مَنْ هُوَ يَفْتَخِرُ بِهِ الْمُحْسِنُونَ

   Yâ Men hüve yeftehiru bihi’l-muhsinûn

   Ey iyilik yapanların kendisiyle iftihar ettiği,

9. يَا مَنْ هُوَ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ

   Yâ men hüve ‘aleyhi yetevekkelü’l-mütevekkilun

   Ey tevekkül edenlerin kendisine güvendiği,

10. يَا مَنْ هُوَ يَسْكُنُ بِهِ الْمُوقِنُونَ

    Yâ men hüve yeskünü bihi’l-mûkınûn

    Ey kuvvetle îman edenlerin kendisiyle huzur bulduğu,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٤٣﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne ecirnâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok. Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.