40. Bab

1. يَا مَنْ هُوَ خَلَقَ فَسَوّٰى

   Yâ Men hüve halaka fesevvâ

   Ey yaratıp düzene koyan,

2. يَا مَنْ هُوَ قَدَّرَ فَهَدٰى

   Yâ Men hüve kaddera fehedâ

   Ey takdir edip hedefe götüren,

3. يَا مَنْ هُوَ يَكْشِفُ الْبَلْوٰى

   Yâ Men hüve yekşifü’l-belvâ

   Ey belâyı kaldıran,

4. يَا مَنْ هُوَ يَسْمَعُ النَّجْوٰى

   Yâ Men hüve yesme’u’n-necvâ

   Ey gizli yakarışı işiten,

5. يَا مَنْ هُوَ يُنْقِذُ الْغَرْقٰى

   Yâ Men hüve yünkizü’l-garkâ

   Ey batmışı kurtaran,

6. يَا مَنْ هُوَ يُنْجِى الْهَلْكٰى

   Yâ Men hüve yünci’l-helkâ

   Ey helâk olana necât veren,

7. يَا مَنْ هُوَ يَشْفِى الْمَرْضٰى

   Yâ Men hüve yeşfi’l-merdâ

   Ey hastaya şifa veren,

8. يَا مَنْ هُوَ اَمَاتَ وَ اَحْىٰ

   Yâ Men hüve emâte ve ahyâ

   Ey öldüren ve dirilten,

9. يَا مَنْ هُوَ اَضْحَكَ وَ اَبْكٰى

   Yâ Men hüve edhake ve ebkâ

   Ey güldüren ve ağlatan,

10. يَا مَنْ هُوَ اَضَلَّ وَ اَهْدٰى

    Yâ Men hüve edalle ve ehdâ

    Ey saptıran ve hidâyete erdiren,

11. سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٤٠﴾

    Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne ecirnâ mine’n-nâr.

    Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok. Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.