Hz. Yusuf ve kardeşlerinin Mısır'a gelişi

Hz. Yusuf'un yorumladığı rüya gerçekleşti. Bolluk yıllarının ardından kıtlık geldi ve çevre diyarlardan insanlar erzak almak için Mısır'a akın etmeye başladı. Bir gün Hz. Yusuf'un huzuruna yıllar önce onu kuyuya atan kardeşleri de geldi. Hz. Yusuf onları hemen tanıdı, ama onlar karşılarındaki yöneticinin kendi kardeşleri olduğunu bilemediler.

Hz. Yusuf onlara erzaklarını hazırlattı ve şöyle dedi: “Bir dahaki sefere babanızdan olan kardeşinizi de bana getirin. Görmüyor musunuz, ölçüyü tam veriyorum ve ben misafir ağırlayanların en iyisiyim. Onu getirmezseniz, size benden erzak yok.” Sonra adamlarına, kardeşlerinin erzak karşılığı verdikleri malları gizlice yüklerinin içine koymalarını söyledi; belki bunu görüp yeniden gelirlerdi.

Kardeşler dönüp durumu babalarına anlattılar. Yüklerini açınca mallarının kendilerine iade edildiğini gördüler. Hz. Yakup, rivayetlerde Bünyamin diye anılan küçük oğlunu vermek istemedi: “Daha önce kardeşi hakkında size güvendiğim gibi mi güveneyim? Allah en hayırlı koruyandır.” Sonunda onlardan Allah adına sağlam bir söz aldı ve onu yanlarına verdi. Onlara şehre tek bir kapıdan değil, ayrı ayrı kapılardan girmelerini de öğütledi.

Mısır'a vardıklarında Hz. Yusuf, kardeşini yanına aldı ve ona sessizce şöyle dedi: “Ben senin kardeşinim. Artık onların yaptıklarından dolayı üzülme.” Sonra, kardeşini yanında alıkoymak için bir tedbir aldı. Kralın ölçü kabı, kardeşinin yükünün içine konuldu. Kafile yola çıkarken bir görevli seslendi: “Ey kafile, siz hırsızsınız!”

Kardeşler şaşkınlıkla, bu ülkeye fesat çıkarmak için gelmediklerini söylediler. Yükler arandı, ölçü kabı küçük kardeşin yükünden çıktı. Diğerleri, “Eğer o çaldıysa, daha önce bir kardeşi de çalmıştı” dediler. Hz. Yusuf bu haksız sözü içinde tuttu, onlara belli etmedi. Kur'an burada şöyle buyurur: Biz dilediğimizin derecelerini yükseltiriz; her bilenin üstünde daha iyi bilen biri vardır.

Kardeşler, babalarının çok yaşlı olduğunu söyleyerek küçük kardeşin yerine birini almasını rica ettiler. Hz. Yusuf, “Malımızı yanında bulduğumuzdan başkasını alırsak zalim oluruz” dedi. Çaresiz kalan kardeşler bir kenara çekilip konuştular. En büyükleri, babalarına verdikleri sözü hatırlattı ve şöyle dedi: “Babam bana izin verinceye ya da Allah benim hakkımda hüküm verinceye kadar bu yerden ayrılmayacağım.”